14 derken?

Şubat, evet tamam biliyorum, sevgi, aşk, kardeşlik vs vs vs. Bu güne kadar tüm 14 şubatlarda yalnızdım (bundan bir önceki hariç, terk edilmek üzereydim hatta boynuzlandım, o başka bir konu tabi). Çok ilginçtir hiç de hazzetmem aslında, bu benim için bir keyif değil. Bir önceki günlüğümü okuyanlar bilir, tarih tekerrür etmekte, ben yine yalnızım.

Bir değişiklik olsun istiyorum ve aklıma gelen şey ise, bir buket çiçek yaptırıp, güzide üniversitelerimizin birinin kapısında beklemek ve kim yerse çiçeği ona vermek (Yersen!). Yok tabi bu olmaz, bu tür şeyleri anlatırken "geyiğe vurma" (iyi manada) huyum olmasa ciddi biri bile olabilirim belki.

Tamam toparlayıp şöyle özetleyeyim. Hani etrafınızda biri olur ya, ufaktan yakınlaşmışsınızdır sonra öyle eften püften bir konu uzaklaştırır sizi. Ya yeterince tanıyamadığınızdan ya da gerçekten öyle olduğundan da olabilir bilemiyorum, birilerini muhteşem gibi görürsünüz şu an öyle gibiyim. Yine bu benim kararsız tutumum ve "teklik" fobimin bir yanıltması da olabilir. Onu diyorum işte geri kazanmaya çalışsam, ilişki olmasa bile arkadaşlığı için bunu yapmaya hazırım, lakin çok kısa sürede çok şey paylaştık. Yaptığım eşekliğin telafisi zor olacak (büyük bir yanlış anlaşılma, tabi tamamen suçsuz değilim).

Tabi ne olursa olsun o buket (ya da tek çiçek de olabilir) o gün o okulun kapısında benim elimde olacak ve ben yine hata yapmamış olmayı umuyor olacağım. Aslında hatayı zaten yaptım, onu düzeltmek için gitmem gerekiyor...